पोखराको मञ्चदेखि काठमाडौँको संघर्षसम्म
नेपालका ताल र पहाडहरूको काखमा बसेको पोखराको एउटा सानो मञ्चबाट सुरु भएको थियो महेश त्रिपाठीको कलायात्रा। छैटौं कक्षामा आफ्नै बुबाले लेखेको नाटकमा अभिनय गर्दा उनले सायद सोचेका थिएनन् कि यो सानो कदमले उनलाई एक दिन नेपाली सिनेमाको केन्द्रमा ल्याइपुर्याउनेछ। इन्जिनियरिङ र व्यवसायको बाटोमा लाग्न खोजे पनि उनको मन भने सधैँ पर्दामा नै रह्यो।
युवा जोशका साथ महेश काठमाडौँ आइपुगे, तर संघर्षको यो शहरमा सफलता सजिलै मिल्नेवाला थिएन। दिन बिताउन उनले सेटमा प्रोप्स बोक्ने र टिमलाई सहयोग गर्ने जस्ता काम पनि गरे। टिभी सिरियलहरूमा केही भूमिका पाए पनि उनको मनले त्योभन्दा धेरै खोजिरहेको थियो। यही असन्तुष्टिले उनलाई ओस्कार कलेजमा फिल्मको गहिरो अध्ययन गर्न प्रेरित गर्यो, जहाँ उनले आफ्नो कलालाई थप निखार्ने मौका पाए।
‘हल्कारा’ले दियो पहिचान
महेशको करियरमा टर्निङ पोइन्ट बन्यो सन् २०२२ को फिल्म ‘हल्कारा’। एक गाउँले हल्कारा (चिठी पुर्याउने मानिस) को भूमिकामा उनी यतिसम्म डुबे कि पात्रलाई यथार्थपरक बनाउन उनले सुर्ती खान पनि सिके। उनको यो समर्पणले दर्शक र समीक्षकको मन जित्यो। यस फिल्ममा गरेको सशक्त अभिनयका लागि उनले ह्युस्टन वर्ल्डफेस्ट फिल्म फेस्टिभलमा उत्कृष्ट अभिनेताको अवार्ड समेत जिते, जसले उनलाई नेपाली सिनेमाको नयाँ धारमा एक महत्वपूर्ण अनुहारका रूपमा स्थापित गर्यो।
आगामी प्रोजेक्ट र भविष्य
सन् २०२५ मा उनी विभिन्न महत्वपूर्ण फिल्महरूमा देखिँदैछन्। फागुन १४ मा रिलिज भएको ‘लाज शरणम्’ मा उनी सीताराम कट्टेल र विजय बराल जस्ता दिग्गज कलाकारसँग देखिन्छन्। यसले उनलाई गाउँले तथा शहरी दुवै कथामा सहजै अभिनय गर्न सक्ने कलाकारका रूपमा स्थापित गरेको छ। आगामी कात्तिक १४ मा आउने ‘परान’ मा उनी दीपकप्रसाद आचार्यको निर्देशनमा अभिनय गर्दैछन्। यसबाहेक, ‘११:५५’ जस्ता फिल्महरूमा पनि उनी देखिनेछन्, जसले उनको निरन्तर कलात्मक चुनौतीहरू स्वीकार गर्ने बानीलाई दर्शाउँछ।
